SANCI

YOKTUNUZ

Donuk bakışlarınız yarınlarda kaldı.

Kullandığınız her cümle ise zihnimde.

Böyle olsun istemezdiniz

Ama her şey yarınlarda kaldı.

Bana hikayeler anlattınız.

Sonların hep iyi  bittiğini söylediniz

Ve ben sizin bu kadar yalancı olacağınızı,

Düşünemedim.

Siz gelecek bekliyordunuz.

Şimdi bulunduğunuz zamanı yok sayarak.

Güneşi umuyordunuz gece uykunuzda,

Perdelerinizi kapatarak.

Sizler çocuk istediniz,

Hep mutlu umdunuz

Ama mutluluğu kılmadan.

Böyle olsun istediniz,

Ummadan.

Çiçekli bahçeler hayal ettiniz,

Kurak bataklıklarınızda.

Yağmur için elinizi göğe kaldırdığınızda

Yemin ettiniz, ne olduğunu bilmeden.

Anlayamadınız şairleri, yazarları, sanatçıları...

İstemediniz gerçekten inananları

Çünkü hep siz başarmak istediniz.

Ama güneşli günleri bile karanlığa boğdunuz.

Hiç anlayamadınız.

Umut beslediniz,

Sizin olanları söküp atarken.

Ya anlatmak istediniz

Ya da konuşmak.

Zayıftı size göre ağlamak.

Ekemediniz ve ekemediğinizi biçemediniz.

Öldürdüğünüz her şeyin heykelini doruklara diktiniz,

Özür bile dilemeden.

Size göre her şey konuşmaktı.

Dinlenilmeyen ne güneşler battı.

Ama yoktunuz,

Hiç olmadınız.

05.04.2017

-B.K.