MAVERA: Kan Kokusu

Yılların geçmesine rağmen sönmeyen bu ateş soluk bedenleriyle yanan ruhların çığlıklarını duyuruyordu. Korku vardı. Gizem vardı. Hissedilmeyen ama hissedilmesi gereken gerçekler vardı ama her şey bir yalanla kurulmuştu. Her şeye rağmen yeniden başlamak için çırpınan iki ruh vardı.

 Ölüm. Zaten kaçınılmaz bir kovalamanın içinde son duraktı.

  Korku; son nefesinin durağında hissedilmeyen tek duyguydu.

  Gizem; hissedilmeyen hislerin gerçek yüzüydü.

  Ve gerçekler gerçek olduğunu bile şüphe ettirecek kadar şüphe dışıydı.

  Bu dünya yağan yağmurla kirlerinden değil tüm iyiliklerinden kurtuluyor çünkü bir beden çok kolay öldürülebiliyor.