SANCI

Ruhumu Suladığın Gibi

Bir ömür biçtiğin bu yollar çıkıyorsa hep karşına
Ve hep beni alıyorsan karşına,
Ayın, yıldızın bensem eğer,
Hep güneşi batırdığındandır.

Derin bir nefes çekerken dağların yamaçlarında
Özgürlüğüne rağmen pranga vurulmuş hissediyorsan,
Özgürlük ruhunda çürümüş bir çiçektir.
Sen kendi susuzluğunla kurutmuşsun.

Hissediyorsan ve hissettirebiliyorsan bazı şeyleri,
Paylaşabiliyorsan aldığın nefesi bile
Ve gülebiliyorsan yüzüne baktığında kızgınken bile,
Sen, içinde hiç solmayacak bir çiçeği taşıyorsun.

Sulamalısın yeşermesi için,
Tıpkı ruhumu suladığın gibi...

-B.K.